زنده به گور

2. ده رقمی : فیلمی کمدی که حتا یک صحنه ی خنده دار هم نداشت! اگر نبینین چیزی رو از دست نمی دین اما اگر دیدین پول تون و 2 ساعت وقتتون رو از دست دادین.

3. زن ها فرشته اند : Just entertaining! .

4. انعکاس : تو این اوضاع بی فیلمی بدک نبود. از قبلی ها خیلی بهتر بود لا اقل. توصیه می کنم ببینید.

5.همیشه پای یک زن در میان است : گول اسم کمال تبریزی رو نخورید! فقط تیتراژ اول ش به نظرم خوب اومد! در کل اصلن فیلم خوبی نیست.

6.مجنون لیلی : کاش روش می نوشتن مخصوص گروه سنی الف! فیلمی که موضوع ش ولنتاین ه خود به خود جلف هست! حالا لوس بازی های محمد رضا گلزار رو هم بهش اضافه کنید که عاشق یه دختر خانومی میشه که پزشک هستن! اونم از نوع دندون ش!! دیگه تا ته شو خودتون بخونید!

7.چهار انگشتی : بر عکس این که همه می گن فیلم خوبی نیست، اتفاقن به نظرم خیلی کار جالب و جدیدی بود. بهرام رادان توی این فیلم همزمان دو تا نقش رو بازی کرده. توصیه می کنم ببینید این فیلم رو.

8.دایره زنگی : خیلی عالی بود. به نظرم بهترین فیلم امسال بود. فیلم نامه ی خیلی خوبی داشت. حتمن ببینید.

9.کلاهی برای باران : باور کنید نسبت به فیلم های مزخرف این چند وقت ه فیلم خوبی بود. به یه بار دیدن می ارزه!

10.تیغ زن : It was shit! .این فیلم جناب داوود نژاد از "ملاقات با طوطی" ش هم مزخرف تره!  اصلن نبینید که آشغال ه.

11. حکم : فیلم با کیفیتی بود گرچه یه مقدار گیج و گنگ بود . به عنوان یه بیننده ی آماتور از بازی عزت ا... انتظامی توی این فیلم خوش م نیومد. اما خسرو شکیبایی خدا بیامرز خیلی عالی بود. آهنگ لاله زار رضا یزدانی هم که توصیه می کنم حتمن دانلود کنید.

12.توفیق اجباری : بازی ه رضا عطاران تنها نکته ی مثبت فیلم بود که یه جورایی فیلم رو نجات داده بود رسمن. در کل ببینید ضرر نمی کنید.

-------------------------------

پ.ن. یه سورپریز براتون دارم :

کامبیز دیرباز با وجود شرایطی که براش پیش می آد به همسرش خیانت نمیکنه.در همون زمان مهناز افشار هم با وجود تمام سوءظن هایی که فیلم بهتون القا می کنه آخرش معلوم می شه که خیانت نکرده بوده و این می شه انعکاس رفتار این دو نفر!

آخر فیلم رو گفتم!

اول ش از درد شروع می شود. بعد همین طور می پیچد توی تن ت. انگار چیزی می خواهد از دست ت از بازو ت از پا ت ، درست از همین زیر پوست ت بزند بیرون. هیچ جا نیست و همه جا هم هست این درد . توی ذهن ت از درد به خودت می پیچی. بی امانت می کند ، آرزو می کنی کاش سرنگ ی بود و افیونی می زدی به رگت شاید حس نکنی لا اقل، اما نه!

تنها راه ش این است که بتراکندت و بزند بیرون تا آرام شوی. می آیی پناه ببری به زندگی و انار و شقایق و اصلن سهراب بخوانی که پارانویای خون ت بالا می زند و به عشق هم بدبین می شوی که شهوت است و ابریشم موهای مینا هم توی ذهن ت زبر و خشن می شود و وای که یگانه دلخوشی ت هم می شود سوء ظن و حالت خراب تر می کند.

می آیی بنویسی تا قلم زخم بزند به روح ت و درد بپاشد روی کاغد و راحت شوی و بعد بی رمق بیفتی روی تخت، اما از شانس گه ت نوشتن هم بلد نیستی و دامنه ی لغات ت آنقدر کم است که هر چه جان می کنی نمی توانی حال پریشان ت را به کاغذ حالی کنی . می آیی کم نیاوری و می روی سراغ لغت نامه. اما بازش که می کنی یادت می آید به ترتیب الفباست نه به ترتیب معنا و مثلن صفحه ی 675 دارد که توش همه چیز با "ر" شروع می شود و صفحه ی " درد " ندارد تا تو بگردی و واژه هایی که بیانت کنند بیرون بکشی. همین طور حیران و زار است حال ت که یاد ت می آید یکی بیچاره تر از تو  پنجاه-شصت سال پیش نوشته است که" در زندگی زخم هایی هست" و دیگر لازم نیست ادامه اش تایپ کنم " که مثل خوره روح را ...."

پ.ن. : می دونی الآن چه حالی ام؟

حس یه بچه مدرسه ای رو دارم از اون دبستانیاش! که یه کتک مفصل از باباش خورده ٬ یه دل سیر هم گریه کرده! حالاهم داره مشقای فرداشو می نویسه!